Yolg‘iz O‘yinchoq...
kecha edi, maydalab yomg'ir yog'ardi. Tomchilar yuziga urilib, g'alati titroq hosil qilardi. U qirq yoshga kirgan edi — yolg'iz, charchagan, umidsiz.

— Yana bir kun o'tdi, — dedi u o'ziga o'zi. Ovozini shahar shovqini bosib ketdi.

U kichkina ikki xonali kvartirada yashar edi. Mehnat birjasida hisobchi bo'lib ishlardi. Har kuni bir xil: uyg'onish, ish, uyga qaytish, televizor, uyqu. Hayotida

Yangi Kelin...
'yo bahor kunining o'zi gavdalangan, go'yo osmondagi bulutlar ayol qiyofasiga kirgan. Yigirma to'rt yoshlar chamasida ko'rinardi, bo'yi o'rtacha, ammo tanasi shunday nozik, shunday mujassamki, ko'zni uzib bo'lmasdi.

O'sha kuni u hovlida kir yuvayotgan edi. Atlas ko'ylagida, sochlari orqasiga to'plangan holda. Men uyimizning derazasidan tasodifan qaragan edim, ko'zim unga tushdi. Nima uchundir y

Qalbimdagi begona...
uzoq suhbatlar bizni shu nuqtaga olib kelgandi. Taqiq hududining bir qadamligiga.
Men – qirq besh yoshli, oʻz oʻrniga, obroʻsiga ega professor, oilali ayolman. Butun umr hislarimni aql jilovi bilan boshqarib kelganman. U esa... yigirma besh yoshli, koʻzlaridan olov chaqnab turgan, hayotga tashna bir yigit. Mening muzlagan qalbimni eritishga qodir olov.
"Lobar opa... Ustoz..." Uning ovozi xonani

Yulduzlar uchun to‘langan narx...
un to'langan narx...

Shahnoza: Qariyb yigirma yil o'tdi o'sha voqealardan keyin. Hozir qirq ikki yoshdaman, lekin hali ham o'sha kunlarni eslaganimda yuragim siqilib, nafasim qisiladi. Hayotim oddiy qishloq qizining orzulari bilan boshlangan edi – qo'shiq aytish, sahna, olqishlar... Lekin hech kim menga aytmagan edi, yulduz bo'lish uchun qanday narx to'lash kerakligini.

***

O'n to'qqiz yo

Qaynonam yoxud mashinada o‘tgan tun...
arxonada ishlaydigan qayonamni mashinaga olib ketdim.

***

Men bir yil avval uylandim, Dilnoza yosh go‘zal qiz edi, sevib telba bo‘ldim. To‘y o‘tdi, ammo u dardman ekan! Yo‘q dardman emasdi dard keyin yopishdi, jinsiy yo‘ldagi bu lanatni davolash hozircha imkonsiz bo‘lib chiqdi. Yonimdagi go‘zal ayolim, yaqinlik qilishdan mahrum baxtiqaro. Shu yarim yilda, o‘tgan sinovlar, bizni yanada yaqin

Dediktiv
Fergyuson vaqtning qadriga yetadiganlar toifasidan edi. Ammo janob Fergyusonning kotibasi miss Deyl yosh va ta’sirchan edi. Tashrif buyuruvchi yoshi ulug‘ bo‘lib, salobatli, qimmatbaho kostyum kiygan, qo‘lida hassa tutib olgan kishi edi. Miss Deyl uni muhim shaxslardan deb hisoblab, to‘g‘ri janob Fergyusonning xonasiga boshlab kirdi. -Salom, ser,-dedi tashrif buyuruvchi, miss Deyl eshikni yopib ch

Iqror
zzalarini quchgancha Duglas Felkoner – kulrang shim va to‘q ko‘k rangli ko‘ylak kiygan ozg‘in, qirq yoshlardagi kishi o‘tirardi. U to‘g‘riga qaragancha shishalari qalin ko‘zoynagi ostidagi ko‘zlarini pirpiratar va ko‘rinishi beozor edi. Ammo yarim soat oldin aynan u politsiyaga qo‘ng‘iroq qilib, Filip Esherni o‘ldirganini aytgandi. Uning gapiga shubha qilishga hojat yo‘q edi, chunki o‘ng kafti va

Begona Bahor...
Quyosh tog'lar ortiga botgan vaqt edi. Buxoro shahrining qadimiy mahallalaridan birida, baland devoru zangori gumbazli hovlida kechqurun jimlik cho'kardi. Bu Hoji Ibrohim akaning uyi — shahar savdogarlaridan boy, salovatli, oltmish yoshlik kishi. Uning hovlisi katta, xonadonlari keng, ammo yuraklari sovuq kishi edi.

O'sha kuni Hoji bobo to'rtinchi nikohini o'qitirdi. Zaynab ismli qiz — o'n yett

LOLITA
LOLITA...


Zulfiya:
Bu voqealar sodir bo'lganida o'n to‘rt yoshda edim. Hozir yigirma ikki yoshdaman va o'sha kunlarni eslasam, qalbim hamon tez ura boshlaydi. Ba'zi xotiralar shunchalik chuqur botib ketadiki, ular sizning qoningizga, nafasingizga, tanangizning har bir hujayrаsiga singib ketadi.

Qish fasli edi. Uchinchi yanvar. Yangi yil endigina boshlangan, lekin bizning oilamizda hech na

Yangi yil shukuhi: Yovvoyi qor, bo‘ronida...
yetib borishi kerak edi.

Diana.

Bu ismni o'ylashi bilan uning jag'i g‘ichirlab ketdi. O'ttiz yoshli ayol, uning eng katta raqibi, uning eng katta dushmani. Ikki yil davomida ular bir-birining loyihalari, mijozlari, shartnomalari uchun kurashib kelishgan edi. Diana uni mag'lub etgan, u Dianani mag'lub etgan — bu o'yin yo'qotishga o'rgatmaydi, faqat nafratni kuchaytiradi.

Bugun, aynan bugu

SOVG‘A...
m o'z joylarida edilar.

Rustam kabineti derazasidan shahar manzarasini tomosha qilardi. Uning 35 yoshli qaddiga mos keladigan tikka qomat, ensasida o'ralgan oppoq ko'ylagi, har bir harakati ishonch va kuchni aks ettirardi. U bu kompaniyani o'z qo'llari bilan qurib, har bir qadamda o'z hakimiyatini mustahkamlagan, hech narsani tasodifga qoldirmaydigan erkak.

Katta ofisning markazida baland ar

Maskarad...
an erkak — o'zini "Bo'ri" deb ataydigan yigit — saroy zinapoyasidan sekin ko'tarilib borardi. Uning yoshi yigirma sakkiz, tanasi ariq lekin muskulli edi. Qora kostyumi o‘ziga juda mos tushgandi. Niqobi yarmigina yuzini yashirgan, lekin ko'zlari — o'sha qora, chuqur ko'zlari, ochiq qolgan edi.

U bu kechaga tasodifan kelmagandi. Hayotidan zerikkan, har kuni takrorlanib turadigan ishlardan, soxta

Seuldagi yomg'irli kecha...
Birovga aytsam ishonmaydi, qilgan ishlarimni ko‘rishganda meni katta odam, o‘zimni ko‘rganda ancha yosh ekan deyishadi. O‘ttiz ikki yoshdaman Toshkentda o'zimning IT kompaniyam bor — dasturiy ta'minot, mobil ilovalar, elektron tijorat. Yetti yil mehnat, tun-u kun ishlashim, raqobat, stress — barchasi meni shu nuqtaga olib keldi: Seulga, xalqaro biznes forumiga, VIP mehmon sifatida.

Aprel oyi e

Doston akam bilan
u bolani ortidan gaplashib yuribsanmi didi. Man yo opa tanimiman ham uni didm. U bolani ismi Doston yoshini bilmiman kechasi bilan shuyerda yuradi juralari bilan dib qoldi. U haqda ozgina malumot oldim ham opadan.keyin yana opadan soradim uyi qayerda u bolani yomon bolamasmi ddim. Keyin ula yoqtirib qoldingmi dib kula boshladila ustimdan man xafa boldim ulani Kulganidan va yigladim. Keyin opa yigl

Xotinim va uning oilasi 2 qism
ortga oʻtkazib yubordi. Nihora menga orqa tomoni bilan yana surulib bolasini oldiga oldi. Bolasi 3 yoshda edi, bizning oʻgʻlimiz bilan teng edi. Xotinim va singsili bir-biriga qarab bolalarni oldiga olib oʻtirib gaplashib ketardi. Nigora borgan sari menga yaqinlashib kelardin Shunda men bitta oyogʻimni pastroqqa bosdim , Nigora sekingina oyogʻim ustiga chiqib oʻtirb olib:
- pochcha siqilib qolma

Kiotodagi kechalar...
nida o'tirib, bulutlar orasidan Yaponiya orollarining paydo bo'lishini tomosha qilardi. O‘ttiz besh yoshli arxitektor so'nggi yillarda o'zini charchagan, ilhomsiz his qilardi. Uning loyihalari texnik jihatdan mukammal, lekin ularda o‘ziga xos ruh yetishmasdi. U Kiotoning qadimiy me'morchiligidan, ibodatxonalarining jimjitligidan, bog'larining tabiy muvozanatidan ilhom izlash uchun kelgan edi.

K

Turkiyada baxtimni topganim
Hammaga salom ismim Laylo yoshim 21 da 1 yil oldin turmushga chiqib 1 oyda qizlik uyimga qaytib keldim. Erim yaxshi lekin qaynisinglim va qaynonam bilan kelishomasdim oxiri meni erimdan ajratib olishdi torisi erga tegib er nimaligini bilolmay turmushim buzildi xullas erim bilan birga bo'lishimizga yo'l qo'ymasdi qaynonam. Ajrashdik. Ancha vaqt siqilib yurdim tuni bilan uxlagan tinmay yiglab chiqar

Paynetchi juvon...
Paynetchi juvon...


O‘sha — 2016 yili, men o‘n to'rt yoshda edim. Qish fasli, yangi yil yaqinlashib kelayotgan edi. Bozorda amakim bilan savdo qilamiz — mevalar, sabzavotlar. Har kuni bir xil ishlar, bir xil odamlar, bir xil suhbatlar. Lekin o'sha kun kayfiyatim boshqacha edi.

Tong izg‘irini bozorni bronza rangga bo'yab turardi. Men yashiklar bilan band edim — olma, nok, uzum. Qo'llarim sov

Qorli kecha...
ga nishonlashga kelishib olishgan

U o'rnidan turib garderob oynasida o‘z aksini ko'rdi. O'n olti yoshli qiz — tanasi yosh, chiroyli, yuzidagi bolalarcha nazokat hali ketmagan, lekin tunlardagi shahvoniy suhbatlar sabab, ko'zlarida ayollik hislatlari allaqachon uyg'ongan.

U oshxonada oyisiga biroz qarashganini inobatga olmasa, deyarli kun bo‘yi xonasidan chiqmadi, kechka egniga nima kiyish, s

"Sokin ko‘chadagi g‘alati nafas"
deraza ochilardi. Va deraza pardasi orasidan sal-pal bir nimadir ko‘rinardi...

Men – Shoxrux, 24 yoshdaman. Yaqinda institutni bitirdim, ish ham chiqmayapti, mahallada vaqt o‘tkazib yurgan kunlarim edi. Shu kunlarda men bir narsani sezdim – bexosmi, ataymi, lekin men har kuni u derazani kuzatadigan bo‘lib qoldim.

U yerda yashaydigan ayol – Mahliyo opa. Hamma shunchaki "Mahliyo" deb chaqiradi